In het huidige digitale tijdperk wenden we ons steeds meer tot een toekomst waarin technologie leidend is. De technologische vooruitgang zou het leven makkelijker moeten maken, maar de praktijk leert ons dat technologie ons leven beheerst.
In Khôra filosofeert Astrid Boons over een postmenselijke wereld en de maatschappelijke ontbinding die we doormaken. Postmenselijk, omdat de ruimte voor het lichaam in deze toekomst steeds kleiner wordt. Wat is de impact van deze ontkenning van onze geleefde lichamelijke ervaring? En wat betekent dat voor ons gevoel van mens-zijn?
